sobota, 8 września 2012

Urodziłam się dziewczynką - J.Harris, I.Welsh i inni.


     Nigdy nie mogłem zrozumieć jednej rzeczy – jak ludzie z bogatych państw (w tym europejskich) mogą „beznamiętnie” patrzeć na biedę, przemoc i cierpienie innych ludzi, a przy tam mając możliwości, nic nie robić? Czy to tylko dlatego, że Afryka leży daleko, nigdy tam nie byłem i niech sami swoje problemy rozwiązują? Może oni nie potrafią sobie pomóc i czekają na pomocną dłoń? 


     Brnąc dość szybko przez tą książkę uzmysłowiłem sobie, że w krajach trzeciego świata człowiekiem rządzą pierwotne instynkty, które być może są następstwem zacofania cywilizacyjnego. Istnieje tam prawo dżungli, a jedynym błędem dziewczynek było to, że po prostu urodziły się w nieodpowiednim kraju. Kobieta w takich krajach jak Uganda, Dominikana, Sierra Leone, Nigeria, Togo, Ghana czy w końcu Brazylia jest „człowiekiem” drugiego gatunku. Czytając, porównywałem sobie jak w tych krajach traktuje się człowieka, a jak np. w Anglii, Francji czy nawet Polsce obchodzi się ze zwierzętami. I doszedłem do brutalnego wniosku. Te dziewczynki z całą pewnością chciałyby się zamienić z tymi zwierzętami. A przecież żadnej żywej istoty nie powinno się tak traktować.
    Te niezwykle poruszające opowieści o codziennym życiu i dramatycznej sytuacji  dziewcząt, żyjących w krajach opanowanych nierzadko przez wojnę i wszechogarniającą biedę, dają wiele do myślenia. O ich losie często decyduje miejscowa kultura i tradycja oraz uprzedzenia.
Czytelnik stanie przed pytaniem: co muszą czuć te dziewczynki ? Z opowieści wynika, że jedynie samotność, zdradę, smutek, rozczarowanie, przemoc i daremne nadzieje.
    Tak często te dzieci są owładnięte nadzieją, że jadą do Ziemi Obiecanej. Jakże szybko i surowo zostają zawiedzeni.

MOJA OCENA – 5/6

Cytaty z książki:

„Dorastanie dziewczynki w biedzie jest w Nigerii normą”

„Pewnego dnia udowodnię, że nie jestem mniej warta”

„Nuci pieśń o dziecięcych marzeniach, które zasnęły kamiennym snem”

„W Afryce starsi wiedzą lepiej”

„ Gdy zapada noc, Afrykańczycy rozpływają się w ciemnościach, w swojej nikomu nieznanej egzystencji”

7 komentarzy:

  1. OOoo recenzja na, którą czekałam super.
    JAk widać książka nie zwiodła ;D

    OdpowiedzUsuń
  2. Książka mieści się w kręgu moich zainteresowań więc na pewno przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo interesuje mnie taka tematyka, więc zapamiętam tytuł i kiedyś przeczytam!

    OdpowiedzUsuń
  4. Książka podejmuje bardzo aktualny problem i dlatego dodaję ją do swojej listy "must have". ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Lubię tego typu książki, więc i z tą pozycją z pewnością się zapoznam :).

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  6. takie książki są trudne lecz na pewno warte przeczytania.

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo chętnie przeczytam!!!

    OdpowiedzUsuń

Wielkie dzięki za wszystkie komenty :)